ja hoor lieve kindertjes

de volgende dagen zal u mij terugvinden op het Flageyplein in Brussel!

Er is daar -namelijk- een filmfestival aan de gang, het Europees Filmfestival van Brussel om uitermate specifiek te wezen, en  they haves invited me theres to join ay film workshop that will lasts a weeks. 

Edith vindt dat ik daar veel te bescheiden over ben maar ACH ACH dat doet er eigenlijk niet toe, als mijn nek te breed is pas ik niet meer door de deur en in mijn kraagjes.

Kussies.

a-hum

af•stu•de•ren (onovergankelijk werkwoord; studeerde af, heeft/is afgestudeerd)

1 zijn studie voltooien 

bron: De Dikke Online Van Dale

ik ben

af

gestudeerd

ik studeerde

af

afstuderen

Het is nog steeds niet doorgedrongen maar ik ben nu de trotse eigenaar van een vodje papier waarop staat dat ik het secundair onderwijs met vrucht beeïndigt heb! 

Zoveel jaren van zwoegen en zweten en studeren en dingen niet snappen en bijles en oefeningen maken, duizenden oefeningen, opnieuw opnieuw, werkwoordjes leren, formules leren, hoeksnelheid, pi, statistiek, de middeleeuwse nederlandse literatuur, en nog veel meer - voor een vodje papier. Esther heeft het secundair onderwijs met vrucht beeïndigt.

Beetje een teleurstelling eigenlijk. Ik had verwacht dat ik all over blij of juist verdrietig zou zijn, maar ik voel me nog precies hetzelfde als ervoor.

Afstuderen is als jarig zijn. Je beseft pas een paar maanden later dat je echt wel een nieuw getal als leeftijd hebt, en de dag zelf of de volgende dag voel je je nog steeds even oud als ervoor.

Ik vind leeftijd iets vreemds dat niet kan veranderen op één dag - technisch gezien zelfs op één seconde - je hebt er maar één seconde over gedaan om uit je moeder de floepen. Ja, de bevalling heeft lang geduurd, maar het eruit-floepen, dat neemt maar een seconde in beslag.

Ik ben in principe niet tegen ouder worden, maar ik vind dat je er eigenlijk geen dag op kan plakken, de ene seconde ben je nog 16, de volgende 17 - Zoiets moet gradueel gebeuren eigenlijk.

Ik pleit voor een verjaarweek.

En het afstuderen zal pas doorgedrongen zijn tegen mijn verjaardag - achtentwintig december, kindjes, niet vergeten! - en wanneer ik al een paar maand op mijn nieuwe grote school zit.

Rits, afdeling filmregie - ja ik ben cool.

kwestie van verveling

en mijn gedrag achter de apple ; ik zou me moeten schamen, maar dit is zo'n geweldig '90's liedje dat ik er niet op kan stilzitten!

http://www.youtube.com/watch?v=ka0RAnAiQE0

we all love

the estherator 3000 !

breinspinsels

Hier neergepend.

Ik denk associatief of is dat met één s, asociatief associatief, misschien wel met véél s'en. Ik moet oppassen dat ik geen ss'en schrijf, dat zou nogal negatief duits zijn. Duits! Dat kan ik niet. Ich sprechen nicht Deutsch. Enkel maar GEMUSE KEBAB.

Kwam ik onlangs toch wel het liedje What Is Love tegen, nu verslaving, da's zo nineties. Mijn jeugd was echt compleet fout, ik wou dat ik een eightiesmens was. Een eighteaser. Ha! Da's met stijlvollere dingen dan van Mijnen Tijd. In Mijnen Tijd was het pokémon, tamagochi, flippo en Get Ready, gruwel.

Mijn broek is een grijze tightpants en die strakheid is wennen, ik heb de gewoonte om mijn benen altijd op te trekken en in hurkzit op mijn stoel achter mijn computer te zitten, maar dat lukt nu niet.

Ik ga mijn broek uitdoen, het is toch te warm voor strakke jeansbroeken.

Ook nieuw: mijn livejournal (zie de afbeelding, zelfgetekend met fijne chinese inkt). Er staat nog geen ene reet op MAAR DAT KOMT NOG, mark my words.

Ik heb teveel gegeten. Maar dan moet de frit van Place Jourdan maar niet zo verdomme lekker zijn, ze moesten zich schamen, die frites. 

Ik ben officieel fan van het café onder het Flageygebouw - Zo wauw art deco dat ik er wel zou kunnen wonen.

Ik heb écht teveel gegeten, het voelt alsof er een knikker in mijn keel zit. Oké, ik heb wel net een knikker in mijn mond gehad -op dat vlak ben ik nog een baby, ik steek graag knikkers in mijn mond- maar ik heb die niét ingeslikt. Blèh knikkersmaak.

Esther zegt u slaapwel en slaapwel en slaaplekker.

YES

De tijd van lijden is voorbij. 

Nu nog even wachten en hopen dat ik een positieve uitslag heb: dat betekent voor mij eindelijk de dingen gaan doen die ik écht wil: films maken. Dat kon ik nu ook al, maar dan moest ik me ook nog bezighouden met dagelijkse stierenuitwerpselen als integralen berekenen en radioactiviteit bespreken, de nederlandse taal ontleden en iets nieuws (maar verre van interessants) leren over de stad Essen, terwijl we eigenlijk Geschiedenis moeten krijgen. Daar ben ik niks mee in mijn verdere leven, weinig mensen trouwens, maar toch moeten we dat allemaal in ons hoofd proppen. Stierenkak is dat, stierenkak zeg ik u. 

Aanrader: 

Hong Kong Diary door Maaike Hartjes en Mark Hendriks

gewéééééldig boekje.

Ik heb me in bad geplaceerd met het ding en het in één ruk uitgelezen, en toen ik het uithad was mijn badwater ijskoud geworden - maar dat had ik niet door, want het was zo'n hartverwarmend boekje. 

Maaike Hartjes en Mark Hendriks - een striptekenend koppel, trokken samen naar een vriendin, Sharmon (spreek uit als Sjuirmun, op z'n Engels dus), en ze maken eigenlijk een reisdagboek in stripvorm. Praaachtig.

Angsten

Mijn grootste angst is vergetelheid.

Niet om zelf vergeten te worden, maar om mezelf te vergeten. Ik vergeet ik.

Het is vooral de angst om een nieuwe ik wijsgemaakt te worden. Als ik niet meer weet wie ik ben, kan me alles verteld worden en ik -naïef als ik ben- ik geloof dat allemaal maar. "Ik zou een wees kunnen zijn die dol is op Windows en houd van champignons, sla en melk, en mijn favoriete shows zijn Thuis en De Kampioenen, ik haat kunst en ik wil het liefste van al een medewerker bij de bank worden." En dat wil ik allemaal niet, DAT WIL IK NIET! Ik ontwaak uit een of andere coma, en voor ik het weet ben ik een Belgisch Burgertrutje. Zou ik onbewust nog weten wie ik ben? 

Zouden we echt compleet vergeten wie we zijn? 

Mijn oplossing: Esthers Big Memorybag: een tas met allemaal belangrijke stukjes van mijn leven er in. Jeugdfoto's, klasfoto's, een plaat, een paar cd'tjes met eigen foto's erop, foto's van vrienden, dvd's met zelfgemaakte films erop, een pluk haar van mijn favoriete kat, andere dingen die mij herinneren aan wie ik was en hoe ik was.