Soms denk ik dat mensen die niet kunnen tekenen betere kunst maken. Ze zijn expressiever en creatiever in het zoeken naar een uitweg om hun kunst kunst te laten zijn, echter te laten lijken, ze zijn wanhopiger op zoek naar een goede lucht door hun artistieke uitlaatklep. Mooie rooklucht in vormen zoals de oude wijze doet in Pocahontas, dat deed ik hem altijd na met mijn vader's wierookstokjes. Met mijn handen deed ik pogingen om er ook een konijn uit te halen, wat natuurlijk niet lukte maar in mijn hoofd trok het wel erop. En als het even waaide buiten en mijn haren waren los, dan voelde ik me helemaal één met de wind en kon ik bijna diens stemmen horen.
Mensen die niet kunnen tekenen zoeken manieren om realiteit op een papier te verwerven, ze zitten nog vol vuur om dat ene punt te bereiken waarop ze besluiten om hun werk eens te tonen aan anderen. En dan kunnen die anderen zeggen, 'wauw, je hebt talent, je moet er iets mee doen!'. Soms pakt dat mooi uit, en ontdekken we een abstract leven in die nieuwe kunstenaar. En soms draait dat uit op Leonardo Torfs. Hoewel ik altijd zijn kunst wel aandoenlijk vind en ermee kan lachen, voel ik me toch schuldig omdat hij het echt wel meent, en dan lach ik met iemand zijn kunst, en zo zijn we niet natuurlijk.
http://www.leonardotorfs.be/
