Recepten van uw toegewijde chefkok Esther

1) Boterhammen met choco / vleessla / kipkurrie / een ander relatief vochtig broodsmeersel

Nodig:
- Broodplank *
- Bord *
- Brood (essentieel!) *
- uw relatief vochtig broodsmeersel naar keuze
- mes *

Te doen:
Men neme een broodplank en legge deze op het aanrecht of de tafel. Een bord klaarzetten is ook handig, aangezien soms uw broodplank niet bijster groot is en u dus weinig plaats hebt om uw al reeds geprepareerde boterhammen opzij te leggen.
Dus: Men neme twee sneetjes brood en vouwe deze open. U doopt uw mes in het relatief vochtig broodsmeersel naar keuze, draait er een keer goed in rond zodat er veel relatief vochtig broodsmeersel naar keuze aan blijft plakken, en u smeert het op één sneetje brood. Dan neemt u het andere sneetje en legt het er zorgvuldig op. Even goed aandrukken. U kan desgewenst ook één sneetje brood gebruiken en dat dubbel vouwen, voor als u maar over een kleine hoeveelheid brood of relatief vochtig broodsmeersel beschikt.

2) Boterhammen met een schel vlees / een schel kaas / tomaten en dergelijke, dus niet-vochtige broodsmeersels.

Nodig:
- Broodplank *
- Bord *
- Brood (essentieel!) *
- uw niet-vochtig broodsmeersel naar keuze
- desgewenst boter *
- mes *

Te doen:
Men neme opternief een broodplank en zette alvast een bord klaar voor de reeds geprepareerde boterhammen op opzij te leggen.
Men neme ook opternief twee sneetjes brood en vouwe deze open. Nu staat u voor het dilemma: wilt u er boter bij of niet? Als u boter wilt, neemt dan het botervlootje en SCHRAAP (niet hakken, dat verknoeit uw boter voor altijd) met uw mes een beetje boter, en smeert dit op het brood. Dit op dezelfde wijze als u doet met de relatief vochtige broodsmeersels. Zorgt dat uw brood goed vol zit, maar neemt niet teveel: Denk aan de cholesterol! Als u geen boter wilt: fair enough, boterhater.
Men neme een schelletje vlees, kaas of tomaten of Wetenschap-weet-wat, en legt het op één sneetje brood. Let erop dat je de randjes van het vlees en de kaas verwijdert! Deze kunnen onplijzante dingen veroorzaken in uw lichaam, en dit resulteert bijgevolg in een onplijzante toiletbeurt, en wie wilt dat nu? Uiteraard is het vlees wel rond, en het brood niet, dus zorgt ervoor dat alles schoon past op het brood zodat u niet onverwacht plots een hap met enkel brood binnenkrijgt. Zie het gelijk een puzzel.

3) Boterhamsmeren voor gevorderden: korreltjes.

Bij Boterhamsmeren voor gevorderden: korreltjes hebt u alle voorgaande dingen nodig waar een * achter staat.
De moeilijkheid aan korreltjes op een boterham placeren ligt 'm in het uitsmeren van de korreltjes. U doet alles wat u doet bij boterhammen met niet-vochige broodsmeersels: u neme een snee brood en smeert er boter op. De boter is essentieel! Anders blijven de korreltjes niet kleven, en dan hangen algauw uw rokken vol - en chocolade geeft zo'n gemene vlekken! Zorg dat u BEIDE sneden van het brood insmeert!
Vervolgens kapt men een ruime hoeveelheid korreltjes op één snede van het brood, niet teveel, niet te weinig. Strijk het uit met de vingers of een mes: een mes is al moeilijker en zorgt sneller voor geknoei. Leg dan de andere snede op het brood en druk goed aan.

Het is alweer lang geleden

Maar ik heb het dan ook zo enorm ongelooflijk druk gehad!

Er heeft een grote verandering plaatsgevonden in mijn leven: van de ene dag op de andere, en wel specifieker van de 21ste op de 22e september, ging ik naar de Hogeschool. En wel het Rits. 

Ja, zoals mijn blog al her en der vermeld, ben ik een ambitieuze jongeling met de droom ooit een Gouden Palm te ontvangen voor een film die een klik in het Hoofd Der Mensch maakt. Aan dramatische onderwerpen daarvoor, keuze genoeg. Sla de krant dezer dagen maar een keer open! Dat moet ik nu ook zowiezo doen voor school, de media volgen, de verkiezingen in de US and A, de koersen op de beurs in vrije val, het bloedbad onder banken ; Al zijn daarover misschien niet de allerboeiendste films te maken. Maar enkele dagen geleden las ik in De Morgen (de beste krant, echt wel) een artikel dat me zowaar bijna aan het huilen maakte - en plein publique, op de trein. Bijna... 

17-jarige Shaun Dykes woont ergens in het noorden van Engeland. Het is een homoseksueel ventje en zijn relatie met David is enkele weken eerder afgesprongen, en dus zit hij diep in de put. Hij kampte al eerder met zelfmoordneigingen, maar zijn depressie leidde ertoe dat hij op het dak van een parkeergarage klom, in een poging zijn leven te beïndigen door eraf te springen. Doch, twijfel overmande hem en hij stond te balanceren op de rand van het dak: leven of dood? Iemand krijgt hem in de mot en waarschuwt de politie. En, typisch de mensheid: als er politie staat, duurt het niet lang voordat er zich een massa vormt om te kijken wat er aan de hand is. Het duurde niet lang voordat een paar treiterende, afgestompte jongelingen Shaun begonnen aan te moedigen.

Aanmoedigen.

"Go on then, jump!"

"How far can you bounce?"

En soortgelijke. Dit is ZIEK. Maar echt, ziek. De jeugd is nu officieel compleet afgestompt geworden voor geweld, dood en bloed. Ze lééft ervan: hoe gewelddadiger een film, hoe beter. Hoe meer bloed, hoe meer kijkers. Een lijk is een kijkcijferkanon. Is dat niet ongelooflijk, ongelooflijk, ongelooflijk triestig? 

Nog triestiger: Na drie uur sprong Shaun. Drie uur van twijfels, geroep en botte jeugd. 

Shaun was op slag dood. De roepende jongeren wisten zichzelf door de barrière van de politie te wurmen om foto's te maken van het dode lichaam van de 17-jarige, met hun gsm.

Laat het bij deze officieel zijn: Ik hoop dat hun aanmoedigingen hen blijven achtervolgen tot aan hun dood. En als ze die dood uiteindelijk ook zelf willen veroorzaken, hoop ik dat iemand aan hen vraagt hoever ze zullen stuiteren.

Als jij nu niet, net als ik, je geloof in de mensheid hebt verloren, dan weet ik het ook niet meer. 

Een mensenleven zou meer waard moeten zijn.