Dank om te hopen, jij lezer.
Het zijn lange dagen, lieve lezer. Ik val achter mijn computer in slaap en het is nog geen vijf uur... Ik moet nog met mijn zus naar de mangawinkel want ik wil nieuwe boekjes, maar ze zit een beetje onnozel te doen met haar vriendin - Ik hoor ze roepen tot hier.
Een vriendin van me had een ongeluk vandaag. Met de fiets uitgeschoven op gladde kasseitjes, pats boem knots met kop tegen stoeprand, een gigantische buil en iedereen in paniek, ambulance en het St.-Vincentiusziekenhuis, ik daarheen op mijn fietske zo snel ik kon, man wat heb ik gefietst. Ik was zo geschrokken. Ergens verwachtte ik haar aan te treffen in het ziekenhuis gans ingepakt in gips, en dat ik moest horen van de dokter dat ze voor het leven verlamd zou zijn. Ik + niet genoeg informatie over een ongeval van een vriendin waar ik niet bij was + enkel maar gehoord hebben dat ze in het ziekenhuis ligt = belachelijk veel idiote rampscenario's die door mijn hoofd rennen. Niet fijn.
Ze was gelukkig oké - Zoals ik al zei, een grote buil op haar kop, lichte hersenschudding, een pijnlijke nek en een pijnlijk been. Ze stapt nu als een mongooltje, haha.
iiiiih mijn filmpje wordt getoond op de GIP-jury!
Oké, dat was het. Ik ga bij mijn moeke logeren nu.
En véél slapen.
