Ik was bang dat ik een lichte jaloezie zou voelen, maar die vermoedens bleken verre van te kloppen. Ik heb zelf een geweldige mac, beter dan de hare. De laatste iMac, 24 inch scherm, 250 gig geheugen + 500 gig extra extren geheugen, allemaal perfect inorde - O mijn wetenschap wat houd ik van dat ding.
Vanavond zal ik, uw gastvrouw of gastjuffrouw of whatever, welcome ladies and gentlemen, welcome welcome, I am Esther Murat and I'm your host for tonight, let's have some fun!, vanavond zal ik een thema aankaarten, u een verhaal vertellen, dat ik gaarne vertel en waar ik nog dagelijks met veel plijzier aan terugdenk.
Ergens in februari, dit jaar, de data ben ik alweer vergeten: mijn eindreis naar Berlijn.
Het was koud, bitter koud. Februari is altijd koud, zeker in Berlijn.
Ik had niet echt verwacht dat het een fijne eindreis zou worden - Vrienden die bijzonder knorrig tegen me deden zorgden ervoor dat ik er tegenop zag om een week lang enkele honderden kilometers van huis in een vreemde stad te vertoeven. Gelukkiglijk, beste vriendjes en vriendinnetjes, heb ik me -zonder die knorrige vrienden- gewéldig geamuseerd!
Al mijn klasgenoten waren enorm lief en er werd altijd nog tot laat gebabbeld - ik lag nooit voor half 4 onder de lakens. Met leerkrachten werd nog vriendschappelijker omgegaan dan gewoonlijk; We werden enorm vrij gelaten in alles wat we deden.
Heel de reis heb ik geleefd op kebab. Aan de metrouitgang van Mehringendamm was er een Gemüse Kebab van Mustafa - nog nooit at ik zo'n bangelijke kebab. Nu droom ik er zelfs van, en ik zweer dat ik deze zomer terug naar Berlijn trek, gewoon om Gemüse Kebab te eten (intermezzo: terwijl ik dit typ, loopt het water me in de mond en voel ik een sterke drang om op het eerste het beste vliegtuig naar Berlijn te springen).
Uiteindelijk bleek de eindreis voor die knorrige vriendjes minder fijn, maar seriously: I do not care :-). Mìjn eindreis was grrrreat en ik ben daar enorm blij en trots op.
Genoeg voor vandaag, mijn lieverds.
Ik vraag me af of iemand dit ooit gaat lezen.
